W ogrodzie 12 - Azalia Japońska

Azalie japońskie najlepiej czują się w półcieniu. Idealne jest miejsce, gdzie rano dociera do nich słońce, a po południu panuje cień. Zbyt ostre słońce może poparzyć liście i przesuszyć podłoże, natomiast zbyt głęboki cień może negatywnie wpłynąć na kwitnienie. Ważne jest również, aby stanowisko było osłonięte od silnych, wysuszających wiatrów, zwłaszcza zimą.

Podłoże, to jeden z najważniejszych elementów. Azalie japońskie to rośliny wrzosowate, które wymagają kwaśnego, próchniczego i przepuszczalnego podłoża. Idealne pH gleby to 4,5-5,5. Jeśli Twoja gleba jest zasadowa, konieczne będzie jej zakwaszenie. Możesz to zrobić, mieszając ją z kwaśnym torfem wysokim, kompostem i przekompostowaną korą z igliwia. Na dnie dołka warto zrobić warstwę drenażu (np. z keramzytu lub kamyków), szczególnie na ciężkich glebach, aby zapobiec zaleganiu wody.

Azalie potrzebują stale wilgotnego podłoża, ale nie znoszą zalewania i zastoju wody, co może prowadzić do gnicia korzeni. A ściółkowanie korą z drzew iglastych lub torfem wokół azalii jest bardzo korzystne, bo:

- pomaga utrzymać wilgoć w podłożu,

- zapewnia stałą, kwaśną reakcję gleby,

- hamuje rozwój chwastów,

- chroni płytki system korzeniowy przed mrozem i przegrzewaniem.

W rejonach o mroźnych i bezśnieżnych zimach azalie japońskie, zwłaszcza te młode, mogą wymagać okrycia agrowłókniną lub gałązkami iglastymi. Ważne jest również podlewanie azalii zimą w bezśnieżne, słoneczne dni, aby nie dopuścić do przesuszenia bryły korzeniowej, ponieważ roślina transpiruje, a z zamarzniętej ziemi nie pobiera wody.

Pamiętaj, że każda roślina jest nieco inna, ale przestrzeganie tych zasad pomoże Ci cieszyć się piękną i zdrową azalią japońską.

W ogrodzie 11 - Kielichowiec

Kielichowiec, należący do rodzaju Calycanthus, to niezwykła roślina ozdobna, która zdobywa coraz większą popularność w ogrodach dzięki swoim oryginalnym kwiatom i – co najważniejsze – intensywnemu, często intrygującemu zapachowi. Pochodzący z Ameryki Północnej i Azji Wschodniej, ten krzew lub niewielkie drzewo stanowi prawdziwą gratkę dla miłośników unikalnych gatunków.

Kielichowce to zazwyczaj krzewy dorastające do 2-4 metrów wysokości, choć niektóre gatunki mogą przyjmować formę niewielkich drzewek. Ich pokrój jest zazwyczaj rozłożysty, czasem nieco nieregularny. Liście są lancetowate lub eliptyczne, ciemnozielone, często błyszczące, a jesienią przebarwiają się na piękne żółte odcienie, dodając ogrodowi jesiennego blasku.

Najbardziej charakterystyczną cechą kielichowców są ich kwiaty. Pojawiają się zazwyczaj późną wiosną i wczesnym latem, a ich wygląd jest daleki od typowych, płatkowych kwiatów. Zamiast tego, kielichowce tworzą kwiaty o licznych, wąskich, skręconych "płatkach" (tepale), które nadają im egzotyczny, nieco pająkowaty wygląd. Kolorystyka kwiatów jest różnorodna – od purpurowobrązowych (najbardziej znane gatunki, takie jak Calycanthus floridus) po żółtozielone czy nawet białe.

Jednak to nie wygląd, lecz zapach kwiatów jest prawdziwą wizytówką kielichowca. Jest on intensywny i bardzo zróżnicowany.

Co ciekawe, zapach ten może się różnić w zależności od gatunku, odmiany, a nawet pory dnia i warunków atmosferycznych. Aby w pełni docenić jego urok, warto posadzić kielichowca w pobliżu ścieżek, tarasów czy okien, aby móc regularnie cieszyć się jego aromatem.

Kielichowiec nie jest rośliną specjalnie wymagającą, co czyni go atrakcyjnym wyborem dla wielu ogrodników. Preferuje słoneczne lub lekko zacienione stanowiska. W pełnym słońcu kwitnie obficiej, ale w lekkim półcieniu lepiej znosi upały. Najlepiej rośnie w żyznej, przepuszczalnej glebie o umiarkowanej wilgotności. Toleruje różne typy gleb, ale nie lubi zastojów wody. Młode rośliny wymagają regularnego podlewania, zwłaszcza w okresach suszy. Starsze egzemplarze są bardziej odporne na niedobory wody. Większość gatunków kielichowca jest wystarczająco mrozoodporna w polskim klimacie. W chłodniejszych rejonach, zwłaszcza młode rośliny, warto okryć na zimę.

Kielichowiec to roślina, która z pewnością wzbogaci każdy ogród. Jego nietypowe kwiaty i przede wszystkim urzekający, często intrygujący zapach sprawiają, że jest to krzew, obok którego trudno przejść obojętnie. Niewielkie wymagania uprawowe dodatkowo zachęcają do posadzenia go w swoim ogrodzie, aby móc cieszyć się jego niezwykłym urokiem przez wiele lat. Jeśli szukasz rośliny, która doda Twojej przestrzeni nie tylko piękna, ale i niezapomnianych doznań zmysłowych, kielichowiec będzie doskonałym wyborem.

W ogrodzie 10 - Trytomy

Trytoma (łac. Kniphofia), zwana też płonącą pochodnią lub kniplofią. To piękna i efektowna bylina, która potrafi dodać ogrodowi egzotycznego charakteru.

Trytoma, ze swoimi strzelistymi kwiatostanami przypominającymi pochodnie, jest rośliną stosunkowo łatwą w uprawie, pod warunkiem zapewnienia jej odpowiednich warunków.

Trytoma uwielbia słońce! Potrzebuje co najmniej 6 godzin pełnego słońca dziennie, aby obficie kwitnąć. Zatem najlepiej wybrać dla niej najbardziej słoneczne miejsce w ogrodzie. Ze względu na wysokie pędy kwiatowe, warto posadzić ją w miejscu osłoniętym od silnych wiatrów, które mogłyby łamać kwiatostany.

Kluczem do sukcesu jest przepuszczalność gleby. Trytoma nie znosi zastojów wody, które prowadzą do gnicia korzeni. Gleba powinna być bardzo dobrze przepuszczalna, a przy tym żyzna, próchnicza, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6,0-7,0).

Trytomę najlepiej sadzić wiosną, po ustąpieniu ryzyka przymrozków. Należy jej zapewnić odpowiednią przestrzeń – w zależności od odmiany, należy sadzić je w odległości 40-60 cm od siebie, aby miały miejsce na rozwój.

Trytoma jest odporna na suszę po ukorzenieniu, ale w okresach długotrwałej suszy i podczas kwitnienia wymaga regularnego podlewania.

Po kwitnieniu należy usunąć przekwitłe kwiatostany (ścinać je u podstawy pędu), aby zachęcić roślinę do wytwarzania nowych oraz aby cała energia nie poszła w zawiązywanie nasion.

Trytomę można rozmnażać przez podział kęp wiosną (co kilka lat, gdy roślina nadmiernie się rozrośnie) lub z nasion, choć te drugie nie zawsze powtarzają cechy rośliny matecznej.

Stosując się do tych wskazówek, będziecie mogli cieszyć się pięknem trytomy w swoim ogrodzie przez wiele lat!

W ogrodzie 09 - Rododendrony

Rododendrony to jedne z najbardziej efektownych krzewów ozdobnych, które zachwycają swoimi barwnymi kwiatami i bujnym ulistnieniem. Są ozdobą wielu ogrodów, parków i terenów zielonych, a ich popularność stale rośnie. 

Rododendrony, znane również jako różaneczniki, należą do rodzaju Rhododendron w rodzinie wrzosowatych (Ericaceae). Rodzaj ten jest niezwykle różnorodny i obejmuje tysiące gatunków oraz niezliczone odmiany, występujące naturalnie na całym świecie, choć ich największe skupiska znajdują się w Azji. Wyróżniamy odmiany zimozielone, które utrzymują liście przez cały rok, oraz te zrzucające liście na zimę (azalie).

Aby rododendron rósł zdrowo i obficie kwitł, należy zapewnić mu odpowiednie warunki.

Rododendrony preferują półcień. Bezpośrednie słońce, szczególnie w południe, może poparzyć liście i negatywnie wpłynąć na kwitnienie. Idealne jest miejsce osłonięte od wiatru, na przykład pod wysokimi drzewami o głębokim systemie korzeniowym, które nie konkurują o wodę i składniki odżywcze.

Kluczowa dla sukcesu uprawy rododendronów jest kwaśna gleba (pH 4,5-5,5). Gleba powinna być również próchniczna, przepuszczalna i stale wilgotna. Jeśli gleba jest zbyt zasadowa lub zbita, przed sadzeniem należy ją odpowiednio przygotować, mieszając z kwaśnym torfem, korą sosnową lub specjalnym podłożem do rododendronów.

Rododendrony mają płytki system korzeniowy, dlatego są wrażliwe na przesuszenie. Wymagają regularnego i obfitego podlewania, zwłaszcza w okresach suszy oraz przed nadejściem zimy. Ważne jest, aby gleba była stale wilgotna, ale nie mokra, co mogłoby prowadzić do gnicia korzeni.

Rododendrony zazwyczaj nie wymagają silnego cięcia. Usuwa się przekwitłe kwiatostany, aby zapobiec zawiązywaniu nasion i skierować energię rośliny na rozwój pąków kwiatowych na przyszły rok. W razie potrzeby można wykonać cięcie sanitarne, usuwając chore, uszkodzone lub martwe gałęzie.

Większość odmian rododendronów uprawianych w Polsce jest mrozoodporna, jednak młode rośliny oraz niektóre delikatniejsze odmiany mogą wymagać zabezpieczenia na zimę. Przed nadejściem mrozów należy obficie podlać rośliny. Dodatkowo, można okryć je agrowłókniną lub słomianą matą, a podstawę krzewu obsypać grubą warstwą kory, która ochroni system korzeniowy przed przemarznięciem.

W ogrodzie 07 - Listopadowe róże

Zaawansowana jesień, w jakiej się znajdujemy, nie oznacza że możemy spocząć na laurach. A wręcz przeciwnie. Przed zimą, prócz prac porządkowych, (o których staramy się rokrocznie przypominać) należy właśnie teraz, znaleźć czas na pielęgnację roślin ogrodowych, a w szczególności róż: pnących i krzaczastych/krzewiastych.

Pielęgnację róży pnącej zacząć należy od usunięcia gałązek krzyżujących się i połamanych. Pędy boczne róży pnącej należy przycinać krótko przy łodydze wiodącej. Kwiaty kwitną z wiosennych pędów, więc należy zrobić przestrzeń dla młodych na wiosnę. Obcięcie pędów bocznych i skrócenie wiodącego, pozwoli roślinie lepiej radzić sobie z wiatrem i uchroni ją od naruszenia struktury korzeniowej.

Róże krzaczaste wymagają mniej zabiegów. Boczne pędy należy przyciąć pod pierwszym listkiem. To jest z reguły do 10cm. Tyle wystarczy, by roślina bezpiecznie przezimowała i na wiosnę wypuściła rozszczepione pędy. Oczywiście można też w miarę potrzeby formowania krzewu, przerzedzić jego środek z wieloletnich łodyg, robiąc w ten sposób miejsce na nowe pędy. W ten sposób łatwo zbudować obłą bryłę krzewu i zapewnić sobie dużą ilość kwiatów w przyszłym roku.

 

W ogrodzie 06 - Lawenda

Występuje w naszych ogrodach i radzi sobie w tym klimacie wyśmienicie, choć nie każdy ją ma. Nie wszyscy też interesują się jej właściwościami i jakie korzyści nam daje.

Piszemy o niej teraz, nie tylko dlatego, że właśnie kwitnie i wydziela znane nam aromaty, ale też dlatego że jest bardzo skuteczna w odstraszaniu komarów.

Jeżeli w ogrodzie czy donicy pszczółki z lawendą zrobiły już swoje, to wystarczy przyciąć kwiaty i powiesić je albo na balkonie albo parapecie okiennym. Nawet więdnące będą przez jakiś czas skuteczne.

A jeśli szukacie innych sposobów na komary, to o jednym pisaliśmy wcześniej w poniższym poście:

https://lesnaszeptucha.blogspot.com/2020/06/sposob-na-komary.html?m=0

W ogrodzie 02 - Funkie

Od jakiegoś dłuższego czasu (kilka lat conajmniej) szalejemy na punkcie funkii - ozdobnych kwiatów ogrodowych, doskonale radzących sobie w mniej lub bardziej zacienionych miejscach. Zwykle sadzonych przy klombach, a w naszym przypadku np. dookoła altany. 

Właściwie to tak znana i popularna roślina ogrodowa, że chyba już wszystko o niej napisano. My dzisiaj poruszamy jej temat, bo poznaliśmy kogoś, kto pokazał nam, że liście funkii z powodzeniem można stosować do sałatek jako zamiennik sałaty czy gotować i przyrządzać podobnie jak szpinak. Wiele osób robi za ich pomocą gołąbki, ale tego jeszcze nie próbowaliśmy.

Funkie najlepiej spożywać do końca czerwca, kiedy to ich liście są jeszcze młode, miękkie i nie łykowacieją.

W ogrodzie 01 - Tulipany

Zima jaka jest każdy z nas widzi, a efektem tego są budzące się do życia i wychodzące z ziemi tulipany. 

Powinniśmy co prawda o nich napisać jeszcze poprzedniej jesieni, bo to właśnie wtedy sadzi się cebulki do zimowania. Przegapiliśmy moment przygotowań kwiecistego ogrodu do nadchodzącego sezonu, ale mamy nadzieję że nam to wybaczycie. A kolejne nasze wpisy na bieżąco opisujące prace w ogrodzie i zabiegi pielęgnacyjne zbudują bogaty bank wiedzy dla miłośników amatorów kwiatów i roślin ozdobnych.

Akurat dzisiaj - bardzo w temacie ;)

Z cyklu "W ogrodzie" - Stracony sezon

Z końcem maja pisaliśmy, że rozpoczynamy cykl "W ogrodzie", ale najzwyczajniej nie znaleźliśmy czasu, żeby przygotować teksty o wszystkim tym, co ma związek z kwiatami, by spełniały swoje estetyczne przeznaczenie.

Ten sezon uznaliśmy już za stracony, by zrelacjonować Wam, co i jak z kwiatami. Czas leci nieubłaganie i z końcem lipca, nie ma już sensu pisać o wiosennych przygotowaniach do prac w ogrodzie, użyźnianiu gleby, nawadnianiu, łącznie z projektowaniem i pielęgnowaniem rabatek czy klombów.

O tym wszystkim i jeszcze więcej, będziemy pisać w przyszłym roku. A do tego czasu uda nam się przygotować kilka, a może i kilkanaście ciekawych tekstów o ogrodzie.

Z cyklu "W ogrodzie" - Początek

Z reguły piszemy o owocach lasu, o warzywniku, czasem o sadzie. Jednak sami nie wiemy czemu, do tej pory pomijaliśmy ogród. Raz może się zdarzyło, że pochwaliliśmy się kwitnącymi różami, czy paprociami, a przecież kwiaty i rabatki równie dużo pochłaniają naszego czasu, co cała reszta.

Dlatego postanowiliśmy, że rozwiniemy trochę ten temat i będziemy co jakiś czas pisać o kwiatach, sadzonkach i pielęgnacji. Na pewno nie będzie to kompleksowe kompendium wiedzy ogrodniczej, bo rodzaj i ilość posiadanych roślin ozdobnych w głównej mierze zależy od tego, co się komu podoba. Mamy jednak nadzieję, że ta tematyka przypadnie jakiejś części z Was do gustu i może wspólnie dowiemy się kilku ciekawych rzeczy.

Różany ogród

Dzisiejsza noc jest najkrótsza w roku i jutro zaczynamy lato, a już robi się pięknie i pachnąco.

Kwieciście z ogrodu

Bez zbędnego pisania. Kwiaty się same obronią ;)

Ogród Leśnej Szeptuchy

Prócz warzywnika, w który się ostatnio angażowaliśmy, mamy przy domu kawałek ziemi z trawnikiem, altaną i przenajróżniejszymi roślinami ozdobnymi. Dzisiaj pada deszcz, siedzimy w domu i dlatego to dobry moment, by przybliżyć Wam, co rośnie w ogrodzie Leśnej Szeptuchy.