Latem wszystko puchnie. Od upału, od chodzenia, od pracy w ogrodzie. Zmęczone nogi niosą nas przez cały dzień, ale rzadko dostają coś w zamian. A przecież kiedyś to było oczywiste - że wieczorem siada się na progu, zanurza stopy w misce i pozwala ziołom robić swoje.
Dziś wracamy do tej prostej, ludowej mądrości. Bez kosmetycznych zabiegów, bez sprzętów z marketu. Tylko ciepła woda, miska i to, co masz pod ręką.
To nie fanaberia. Taka kąpiel:
- poprawia krążenie i odciąża opuchnięte stopy,
- pomaga odpłynąć limfie i złagodzić uczucie ciężkości,
- uspokaja układ nerwowy - dzięki czemu lepiej się śpi,
- łagodzi bóle po długim marszu, rowerze, pracy fizycznej.
Ciepła kąpiel stóp działa niemal jak masaż. A dodatek odpowiednich ziół tylko wzmacnia efekt.
Czego potrzebujesz?
- Miska z ciepłą wodą (nie gorącą! - wystarczy ok. 37-40°C),
- czas - najlepiej 15-20 minut bez pośpiechu,
- ręcznik i spokojne miejsce - najlepiej gdzieś blisko natury, na tarasie, w ogrodzie albo przy otwartym oknie.
Zioła, które warto dodać:
Szałwia - przy nadmiernym poceniu się, działa też przeciwzapalnie i bakteriobójczo.
Liście orzecha włoskiego - lekko ściągające, dobre na opuchnięcia.
Rumianek i lawenda - relaksują mięśnie, uspokajają.
Mięta - chłodzi, odświeża, działa lekko przeciwbólowo.
Kora dębu - silnie ściągająca, dla zmęczonych, przegrzanych stóp.
Melisa - łagodzi napięcia i koi nerwy.
Możesz używać suszu, świeżych ziół albo naparu - najlepiej zalać zioła wrzątkiem i odstawić na 10-15 minut, a dopiero potem wlać do miski z wodą.
A kiedy lepiej uważać?
Nie rób takiej kąpieli, jeśli masz:
- otwarte rany, skaleczenia, pęknięcia skóry,
- aktywną grzybicę stóp,
- uczulenie na któreś zioło.
W takich przypadkach lepiej najpierw zadbać o wyleczenie zmian - a potem wrócić do kąpieli jako rytuału pielęgnacyjnego.
To nic trudnego. To nawet nie zabieg. To sposób, żeby wrócić do siebie - po całym dniu, po wysiłku, po byciu dla innych.
Nawet jeśli nie masz pod ręką żadnych ziół - już sama ciepła kąpiel z odrobiną soli działa cuda.
Warto spróbować.
Wieczorem. Na progu.
Z miską i ciszą.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz